Καλοκαίρι 2012. Η Κρήτη τον Ιούνιο φάνταζε απλά ένα ξεχασμένο όνειρο. Το ίδιο και τον μισό Ιούλιο. Προς τα τέλη όμως ο Θεός της τσικουδιάς έβαλε το χέρι του και βρέθηκα και φέτος στο αγαπημένο μου νησί. Μόνη αυτή τη φορά. Και λίγο χαμένη. Αλλά η Κρήτη δεν σε αφήνει να νιώσεις μόνη. Υπάρχει πάντα κάτι για σένα σε αυτόν τον τόπο! Κάτι μαγικό. Το δικό μου μαγικό ταξίδι θα το δείτε μέσα απο αυτό εδώ το ημερολόγιο. Καλό σεργιάνι στην Κρήτη μου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου